Heaven Magazine Review 4.5/5

“Dat Alex Highton een ambitieus mannetje is, was al meteen duidelijk toen hij ons eind 2009 zijn debuut-cd wooddit- ton wives club zond en er met- een bij vertelde dat hij hoopte het album nog eens te kunnen opnemen ‘as he had it in his head, and not as he made it in his shed’. Een schitterend folk- popalbum, dat voor mij zeer dicht het Kinks-meesterwerk the village green ppreserva- tion society benaderde. Toen enkele jaren later een ‘verbe- terde’ versie van woodditton wives club op mijn bureau belandde, was hij erin geslaagd het album nog ietsje mooier te maken, zonder dat de oor- spronkelijke sfeer verloren was gegaan. En toen vervolgens twee jaar later nobody knows anything verscheen, bleek
hij vooral een uitzonderlijk getalenteerde liedjessmid die met schijnbaar speels gemak originele, pakkende songs
in elkaar draait die je echt bijblijven. Het is een kunst die hij op het nieuwe welcome to happiness moeiteloos herhaalt, al zullen Highton-watchers van het eerste uur misschien even moeten wennen aan de switch van de ambachtelijke sound van die eerste twee (feitelijk drie) platen naar het veel modernere, meer elektronische geluid van deze nieuwe. Al te veel moeite zou dat echter niet moeten kosten, want al direct vanaf opener (en eerste single) Benny Is A Heartbreaker stuwt een bijkans onbedwingbare bas je door een staaltje onweer- staanbare moderne danspop. Het stelt Alex Highton opeens in een heel ander soort licht en toont hem als een popvakman die de ambitie heeft mee te doen met de echt groten in het vak, en daar ook de ideeën en het talent voor heeft. Onthul- lend is de Spotify-lijst die hij publiceerde met zijn inspira- tiebronnen voor het album, variërend van Grizzly Bear, Beck en Laura Mvula tot Steely
Dan, Kendrick Lamar en Serge Gainsbourg. Want verdomd, in de tien ijzersterke liedjes op welcome to happiness hoor je het eigenlijk allemaal terug, zij het vrij vertaald zoals alleen Alex Highton kan, eigenzinnig en tegelijk zo pakkend dat het modern en toegankelijk blijft.”